| |
|
| (English summary) |
|
| mugmetdegoudentand actueel | projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | links | contact |
|
|
Vita en Violetchacun sa tourTwee eigenzinnige vrouwen uit de eerste helft van deze eeuw zijn onderwerp van deze voorstelling: Vita Sackville-West (1892-1962) en Violet Trefusis (1894-1972). Zij leren elkaar op jonge leeftijd kennen; de toekomstige schrijfsters en geliefden sluiten onmiddellijk vriendschap, een vriendschap die jaren later de vorm van een stormachtige liefdesrelatie zal aannemen. Vita is dan getrouwd met Harold Nicholson en Violet met Denys Trefusis. Ze zijn bezeten van het idee er samen vandoor te gaan, de conventies van hun omgeving en tijd te ontvluchten om zelf aan hun leven vorm te geven. Als de vlucht bij een ontsnappingspoging blijft gaan de vrouwen ieder hun eigen, eigenzinnige weg: gescheiden, maar tot de dood op een bijzondere manier verbonden. Première: 20 november 1987in De Brakke Grond in Amsterdam speellijstspel: Maureen Teeuwen en Joan Nederlof, regie en redactie script: Jose Alders, toneelbeeld: Hans Klasema, assistentie: Dory van Noort, technicus: Lennert Smits, scènefotografie: Carolien Gautier |
  foto: Carolien Gautier |
 foto: Carolien Gautier |
 * video stills |
 in de pers |
 |
“Vita & Violet, chacun sa tour” wint STOA-prijs 1987/1988In de jaren '80 werd deze prijs door de Stichting Noordhollandse Theaterinitiatieven jaarlijks uitgereikt voor het hoogste artistieke resultaat, bereikt met de minste financiële middelen.
Uit het jury rapport:
“Mug met de Gouden Tand heeft met de productie “Vita & Violet, chacun sa tour” bewezen ook zelfstandig en zonder subsidie prachtig theater te kunnen maken. Het stuk is een zorgvuldig vlechtwerk van biografische feiten en romanfragmenten van de schrijfsters Vita Sackville West en Violet Trefusius en toont hun liefdes- en levensgeschiedenis. In de regie van Jose Alders laten de actrices Maureen Teeuwen en Joan Nederlof een verhalende speelstijl zien die zo is geconstrueerd dat commentaar en spel in elkaar overlopen. Juist daardoor scheppen de spelers een intieme sfeer waarbij de toeschouwer muisstil aan hun lippen hangt. Vakmanschap van de bovenste plank. Recensente Marian Buys omschreef het als volgt: “De drang om te ontkomen aan de conventies en het fatsoen van hun tijd en omgeving wordt je eigen vrijheidsdrang” “Theater op de vierkante centimeter!”” |
|
|
 terug |
|
projecten
|
