Trude Hurk (directiesecretaresse TV7) met het TV7 Promotieteam, foto Jaap Vrenegoor Dagboekfragment Trude Hurk Ziezo, alles ligt op nummer, de notulen van de aandeelhoudersvergadering zijn uitgetypt en de post is de deur uit. Nu heb ik even rustig de tijd om een stukje te schrijven voor de Mug-website. Midden november zijn we hier gaan werken, in het nieuwe gebouw van TV7. Vijftien verdiepingen van een lege kantoorflat. In het begin helemaal kaal, met werkelijk niets erin maar het art-department heeft zich er met volle overgave op gestort en de bovenste verdieping omgetoverd tot een waar kantoorcomplex. Iemand die niet weet wat zich hier precies afspeelt, zou absoluut denken dat hij door een echt bedrijf loopt. Niet alleen deze verdieping is omgetoverd, ook de vroegere Hertenkampbewoners hebben - dankzij de dames van de kleding en de make-up - een gedaantewisseling ondergaan. Wie zie ik daar op de gang langslopen? Rebecca en Isidoor, druk pratend over een nieuw programma, Pim en Laetitia van de nieuwsredactie, altijd gezellig aan het ruzieën, Loretta loopt net binnen om die memo op te halen, daar gaat Cynthia, op weg naar de kantine, Joy die bijna moet bevallen, Koenraad met een broodje gezond en vele, vele anderen. Ja, het is druk. Het gebouw gonst van de activiteit en dat kan ook niet anders als je tv maakt. Als je een vroege "call" hebt, d.w.z. als je om 06.30 uur door een van de runners wordt opgehaald, ga je in het donker van huis en soms verlaat je het gebouw van TV7 pas als de zon alweer onder is. Trouwens, we kunnen de zonsondergangen hier op de vijftiende verdieping goed zien en als we er de tijd voor hebben, staan we voor het raam van het uitzicht te genieten. Voor de Kerst- en Nieuwjaarsbreak werden de dagen steeds korter. Dat is een belangrijk aspect voor de cameraman en de belichters: het echte daglicht is schaars en wil je er gebruik van maken dan moeten sommige scenes er binnen een bepaalde tijd op staan. De camera staat dit keer nauwelijks op een statief. De cameraman houdt hem op de schouders en loopt of beweegt met je mee. Daardoor ben je als acteur ietsje vrijer in je beweging, omdat de cameraman een beetje kan mee-corrigeren. Je moet het natuurlijk niet te bont maken anders komen er alsnog statieven en lampen in beeld. 't Zijn gewoon drukke dagen, maar wel ontzettend leuk. Neem nou de TV7-promotieteams. Allemaal jonge, enthousiaste mensen die zich in gaan zetten om zoveel mogelijk publiek voor onze zender te genereren. Ze zien er kek en aantrekkelijk uit in hun TV7 shirts en caps. Dat gaat wat worden ! Ik ben met ze op de foto geweest. Ik zie er een beetje streng uit, maar niemand weet dat ik eigenlijk een brok in m'n keel had toen ik met ze vereeuwigd werd. Ik vond het een hele eer. Volgende week spat TV7 helemaal uit z'n voegen want dan krijgen we een documentaire-ploeg onder leiding van Michiel van Erp over de vloer. Hij is vandaag al langs geweest om " couleur locale " op te doen en om even te praten met Gerardjan Rijnders en Jonathan Herman, onze vaste regisseurs. Ik moet nu stoppen, want het is al na achten. Ik heb Maria van de schoonmaakdienst al voorbij zien lopen. Dat betekent dat ik nog als enige in het gebouw ben. Nog even de agendapunten voor morgen op Bert z'n bureau leggen en kijken of er geen muizen in z'n kantoor zijn. Hij dacht dat hij iets had horen ritselen. Het zal wel verbeelding van hem zijn maar enfin, als ik hem gerust kan stellen doe ik dat graag. Voel trouwens een vreemde hoofdpijn opkomen. Ik ga naar huis. N.B. : Allemaal noteren : 27 februari 2002, Nederland 3 TV7 rond de klok van half tien. Kijken naar de eerste aflevering van TV7. Directiesecretaresse van Bert Lion, General manager TV7

terug

TV7