Fleur Lion, actrice foto: Jaap Vrenegoor

Het leven is net een handtasje. Je kan er van alles in stoppen, maar het gaat erom wat je eruit haalt. Zo heb ik laatst een fantastisch tasje gekocht van het huis Stéphane Kilian. Met bijpassende pumps, en alles in roze slangenleer! Ik kan wel janken als ik bedenk dat ik het setje hooguit drie keer kan dragen, daarna kan ik het weggooien. Anders is het: Daar heb je Fleur Lion weer met die eeuwige roze Kilian pumps. Wat dat betreft heb ik een keihard, meedogenloos vak. En toch zou ik het voor geen goud willen missen, want acteren is het leukste beroep dat er is! Je kan echt helemaal in de huid van een ander kruipen. De kracht van "Dromen Aan De Horizon" is dat het zo herkenbaar is, denk ik. En er zitten ook verhaallijnen in die best taboedoorbrekend zijn. Zoals de beste vriendin van mijn rol Candy, Jamie, die lesbisch is en een kind wil. Nu ken ik zelf geen lesbische mensen, maar ik kan het me zo goed voorstellen! Zoals iedereen weet die DADH volgt, is Jamie vorige week in het ziekenhuis opgenomen, met een tumor in haar buik. Preventief is daarop de baarmoeder verwijderd. Ze zal dus nooit kinderen kunnen krijgen. Ik heb gehuild toen ik dat script las, en wat gebeurt er? Het regent boze brieven, over dat de schrijvers haar dat kind niet gunnen omdat ze lesbisch is, en dat ze haar daarom kanker hebben gegeven. Terwijl dat er niks mee te maken heeft. Alsof lesbiennes geen kanker krijgen! Mensen moeten zich eens wat meer in een ander willen verplaatsten. Misschien dat ze mij het dan ook gunnen als ik mijn Kilian schoenen af wil dragen, tot ze versleten zijn. Niet uit geldgebrek, of zo. Maar gewoon, omdat het ontzettend mooie schoenen zijn!   Fleur Lion

terug

column Isidora