Er is al zo veel over mij geschreven, en zo weinig daarvan is waar. Dus toen ze me vroegen om zelf eens een stukje te schrijven heb ik de kans met beide handen gegrepen. Ten eerste zou ik aan alle mensen willen zeggen: NEE, IK HEB GEEN BILIMPLANTATEN. Zo. Ik hoop dat dit onderwerp nu voorgoed de wereld uit is. En verder, Jeetje pietje waar zal ik beginnen! Er zijn zo ontzettend veel dingen die ik belangrijk vind, of die me gewoon ontroeren. De twintowers, het huwelijk, de inbraak bij de Borsato's. Leontien is mijn beste vriendin en ik zie hoe verscheurd ze erdoor is. Het is toch vreselijk als je je niet eens meer veilig voelt in je eigen huis! Ik probeer haar zoveel mogelijk te steunen in deze moeilijke periode, omdat ik weet hoe belangrijk dat is. Zelf heb ik ook wel eens een periode gehad waarin ik het helemaal niet meer zag zitten. Ik was toen assistente van Hans van der Togt, bij "het rad van fortuin". Maar omdat ik leesblind ben, had ik moeite met de letters. Ik deed echt vreselijk m'n best maar ik zag gewoon het verschil niet tussen de a en de e. Dus soms draaide ik een letter om en dan moest ik terugrennen omdat het fout was. Daar kon ik niks aan doen. Drie verschrikkelijke dagen lang ben ik uitgekafferd door de opnameleider en daarna ben ik ontslagen. Ik werd opgevolgd door Leontien. Dat vond ik niet erg, ik gunde het haar van harte. Ik denk er nog wel eens aan, maar ik heb altijd geweigerd onze vriendschap te laten bederven door afgunst en jaloezie. Echte vriendschap is zeldzaam in ons vak. Ook Hans van der Togt weet dat. Hij was de enige die me in die vreselijke tijd wel eens belde. En nu ben ik weer zijn assistente in "Ik zoek een baasje". Laat ik deze column dus maar gebruiken om Hans te bedanken. Bedankt Hans!
Cynthia Perla |
terug
column Fleur