Dit wordt een stukje zonder punt of komma want in de televisie wereld die nog steeds door mannen gedomineerd wordt die er slechts op uit zijn een punt te zetten of hun komma ergens in te hangen is een vrijuit stromend vrouwelijk tegengeluid een bittere noodzaak en acht ik het mijn plicht dit geluid waar ik maar kan te laten horen want als je nagaat dat ik mijn eerste schreden op het televisie pad zette bij de VPRO als rechterhand van de bevlogen programmamaker Koenraad Wessels die voor zijn hartverscheurende documentaire over Albanese vluchtelingetjes terecht een Nipkovschijf ontving en dat ik daar ben weg gegaan omdat ook in dat bedrijf destijds uiteindelijk diezelfde macho cultuur de sfeer bepaalde en ik ook vond dat er steeds minder vernieuwend maar wel steeds cynischer televisie werd geproduceerd en bijvoorbeeld zo een Wim Kayzer urenlang de zondagavond vol mocht kletsen over volstrekt obscure items als snarentheorieën en ik dus dacht ik ga liever commercieel en zoek dat eerlijke gevecht om de kijkers dan kun je je wel voorstellen dat ik niet uit opportunisme maar juist uit idealisme gekozen heb voor TV7 waar ik ver onder mijn kunnen als redactielid van het TV7 nieuws begon maar me snel omhoog heb geknokt en ik uiteindelijk bedenker en presentator werd van het spraakmakende actualiteitenprogramma Actua 7 waarin mensen ongecensureerd hun mening kunnen geven over de actualiteit van de dag al spreekt het voor zich dat zo een programma zelfs bij een zender als TV7 niet 123 te realiseren is want ook daar zijn het nog steeds overwegend mannen met hun talrijke dubieuze belangen die de dienst uitmaken en heb ik me bijvoorbeeld allerlei fysieke ingrepen moeten laten welgevallen maar het is en blijft een feit dat zoiets toch mogelijk is bij TV7 en daarom houd ik van dat bedrijf en niet in het minst omdat general manager Bert Lion deep down een klein jongetje is met hele grote jongensdromen, toch? Bert?
Laetitia du Pré |
terug
column Max