| |
|
| (about the company, Arbeitsweise) |
|
| mugmetdegoudentand actueel | projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact |
| Smoeder |
| Smoeder |
| Smoeder |
| Smoeder |
| Patrick van den Hurk maakte op 26 november voor het Noordhollands Dagblad, het Haarlems Dagblad, het Leidsch Dagblad, de Gooi en Eemlander en de IJmuider Courant de reportage:
|
| Smoeder |
|
30 december 2008 |
![]() Libelle-tv over de gewone moederIn Smoeder schetsen Musters en Goos een generatie die gewoon al gek genoeg vondFilmmaker Michiel van Erp bewerkte de voorstelling Smoeder voor de televisie. Het stuk over overleden moeders dat werd gespeeld in een café, maakte veel los bij het publiek. door: Maartje de Gruyter foto Ursem, 30 dec. Tegelspreuken, foto’s van de jaarlijkse kermis en lokale voetbalteams sieren de muren van café De Rode Leeuw te Ursem. Een mooi decor voor de opnames van de theatervoorstelling Smoeder. Daarin bepraten acteurs Marcel Musters en Maria Goos hun dode moeders; Brabantse vrouwen die oud-politicus Joop den Uyl roemen om zijn socialistische hart en zijn gewone C&A regenjasje. De cafévloer is het podium van de acteurs. Het publiek zit rondom hun tafeltje, snoepend van schoteltjes speculaas en drop, op de gezichten wisselen glimlach en traan elkaar af. Documentairemaker Michiel van Erp (Pretpark Nederland, Vergeet mij niet) koos voor de tv-opname van Smoeder een ouderwets dorpscafé in de provincie. „Midden in het gewone leven”, zeg hij. Daarmee benadrukt hij de nostalgie en de intimiteit van de voorstelling. „Ik wil laten zien wat de voorstelling veroorzaakt. Het is gewoon verbazingwekkend hoe het publiek na afloop blijft napraten. Smoeder maakt blijkbaar veel los waarover de mensen normaal niet praten.”
Laatste afscheid In 2004 brachten scenarioschrijfster Maria Goos en acteur Marcel Musters de voorstelling Smoeder op de planken. Honderd keer speelden ze de intieme voorstelling waarin ze als vrienden van elkaar en ook een beetje van het publiek, in onvervalst Brabants vertellen over de band met hun moeder, afscheid nemen en ouder worden. De laatste keer dat ze Smoeder speelden werd de voorstelling opgenomen voor tv. Daarmee namen ze na vier jaar afscheid van het gelijknamige theatersucces dat eigenlijk maar één seizoen zou duren. „Het was fijn om te doen”, aldus Goos, „maar inmiddels ben ik er wel een beetje klaar mee.” Liefst honderd keer speelden Marcel Musters (acteur bij Mugmetdegoudentand en bekend van series als Hertenkamp en Oud Geld) en Maria Goos (scenarioschrijfster van onder meer De Geschiedenis van de Familie Avenier en Cloaca) Smoeder in theaters door het hele land. En telkens zodra de dode moeders op het toneel er het zwijgen toe deden, kwamen bij het publiek direct de reacties en eigen verhalen los. Over hoe het ‘bij ons thuis’ ging en ‘ik zie in mijn houding ook mijn moeder terug’. Een vrouw uit het publiek in Ursem zegt dat de voorstelling appelleert aan gevoelens die ieder mens heeft. „Het maakt niet uit wat je eigen verhaal is, iedereen herkent de frustratie of ontroering of bezorgdheid die de relatie tussen een moeder en haar kind kenmerkt.” Daarin schuilt precies het succes van Smoeder. Iedereen heeft een moeder. Kijkend naar Smoeder komt bij iedere toeschouwer de vraag op ‘Wie was mijn moeder?’ en ‘Hoe was onze relatie?’. Michiel van Erp: „Marcel en Maria laten een ontroerend afscheid zien. Bovendien schetsen ze een mooi beeld van een generatie moeders die uitsterft.” ‘Gewone’ vrouwen van eenvoudige komaf, die hun geluk vinden in een mooi knoopje dat ze op hun jurk naaien. Hoe vervelend moeders soms ook kunnen zijn, nergens wordt het in Smoeder akelig of vervelend. Problemen van vroeger worden mild benaderd. Bijvoorbeeld als Goos vertelt dat haar moeder haar als meisje op een dag expres niet wekte, waardoor de jonge Goos een auditie miste die haar kon helpen ontsnappen uit de provincie. Uit protest tegen deze grove daad, sprak ze destijds een hele week niet tegen haar moeder. Maar met de wijsheid van een vrouw die zelf moeder is geworden, toont Goos in het stuk begrip voor daden van haar moeder die destijds onvergeeflijk leken. „Heel liefdevol”, noemt een bezoeker het stuk. „Problemen worden wel aangestipt maar blijven in de lucht hangen. Zo blijft er genoeg ruimte voor je persoonlijke herinneringen en emoties.” Met zijn tv-bewerking van Smoeder maakt Van Erp Libelle-televisie, zoals hij het zelf noemt. „Zoals in al mijn werk, wil ik het leven zelf laten zien. Los van actualiteit of politiek wil ik universele thema’s op een persoonlijke manier tonen.” Volgens een bezoekster is de voorstelling van hoog niveau vanwege de eenvoud. „Ik vind het knap hoe de acteurs de thema’s familie en dood, die al zo vaak zijn gebruikt op het toneel, weer mooi verbeelden.” Een Soedanese man in het publiek wrijft tranen weg bij het aanhoren van tedere herinneringen aan moeder Musters. Hij komt aan het woord in de gesprekjes die de televisieregistratie van Smoeder inleiden. Zijn moeder is niet overleden, maar sinds zijn vlucht uit Soedan negen jaar geleden, heeft hij haar niet meer gezien. In zijn herinnering is ze nog even mooi als altijd. De man is gescreend door Van Erp, net als de man die het erwtensoeprecept van zijn moeder deelt met een volwassen wees, die nog zo veel vragen heeft die haar moeder niet meer kan beantwoorden. Met lotgenoten heeft zij de groep Moeders zonder Moeder opgericht, om het verdriet te kunnen delen. Hoewel de sprekers van Van Erp oprecht zijn en afkomstig uit dat ‘gewone leven’ waar Van Erp naar op zoek is, zijn deze bijdragen flinterdun. Gekunsteld bovendien vergeleken bij het levensechte spel van Musters en Goos. Smoeder, vanavond, Ned. 2, 22.45 – 00.00 uur. |
| Smoeder |
|
|
| Smoeder |