ed. Oost, 10 november 2004
Ode aan moeders is nergens pakkend
door Jos PropGezien: 's Moeder
Door: Mug met de gouden tand
Spel: Maria Goos en Marcel Musters
ln: Theater aan 't Vrijthof, Maastricht, 8-11
Haar naam staat inmiddels voor kwaliteit. Het succes van de verfilmde toneelteksten Familie en Cloaca en de televisieserie Oud Geld hebben haar schrijversroem vastgezet op de harde schijf van ons toneelgeheugen. Maar blijkbaar wilde Maria Goos ook eens een keer met haar eigen teksten op de planken staan. In de acteur Marcel Musters (popzanger Erik van Dijk in de TV-serie Oud Geld) vond zij een kompaan en samen maken ze nu een kort tourneetje door het land met de autobiografische voorstelling 's Moeder. Twee kinderen van het Brabantse land die een ode brengen aan hun overleden moeders. De voorstelling die eigenlijk geen voorstelling is, breit herinneringen, anekdotes en verhalen aan elkaar die het duo bijeen gesprokkeld heeft tijdens wekelijkse sessies in een Thai's restaurant in Amsterdam. Na de dood van haar moeder heeft Maria Goos haar gedachten en gevoelens op papier gezet. Die impressies heeft ze aan Musters laten lezen en samen hebben ze daarop voortgeborduurd tijdens het verorberen van de uitheemse hapjes. Deze voor hun persoonlijke leven ongetwijfeld nuttige en waarschijnlijk ook vaak amusante samenkomsten hebben materiaal opgeleverd voor vijf kwartier oninteressant verteltheater.
Aan weerszijden van een tafel gezeten vertrouwen de spelers ons jeugdherinneringen en ervaringen uit hun ouderlijk huis toe. De vertelavond start vanuit een ongedwongen sfeer. Na het luchtige begin dimt het zaallicht, waardoor onze blik steeds meer naar de intimiteit van de toneelvloer gestuurd wordt. Maar ondanks deze poging om onze aandacht te focussen en ondanks de aanwezigheid van een zwarte hond die zich overigens bescheiden opstelt, raak ik niet in de ban van wat dan ook. Niet van de teksten, die wel informatie doorgeven maar nergens ontroeren. Niet van het spel van de schrijfster, omdat zij geen actrice is en niet van de structuur en vorm van de voorstelling, omdat die ondramatisch is. Theater veronderstelt een vertaalslag van de werkelijkheid van alledag naar de illusoire werkelijkheid van de speelvloer. In die omschakeling wordt kunst geboren (of niet), worden ervaringen en gevoelens verdicht (of niet), waardoor het publiek in vervoering, verwarring of wat dan ook kan worden gebracht. Of niet. Zoals deze avond.
© Jos Prop, uit Limburgs Dagblad ed. Oost, 10 november 2004
terug
SMOEDER