8 oktober 1997
Mug met de gouden tand: chaotisch maar scherp
door Hans Peters
Voorstelling: 'Ruimte' door De mug met de gouden tand
Spelers: Yolanda Entius, Arnoud Holleman, Carla Mulder, Marcel Musters en Maureen Teeuwen
Tekst: Hans Aarsman
Gezien: 7 oktober bouwkunde Deventer
De laatste keer dat de Mug vanuit een tekst werkte is al weer vijf jaar geleden met 'De miraculeuze comeback van Mea Loman'. Daarna maakte de groep wat ze zelf 'collagestukken' noemen. Voorbeelden daarvan waren 'Enter' en 'CO STAR'. Stukken die, naarmate ze vaker gespeeld werden, groeiden. Daardoor waren de voorstellingen aan het einde van een tournee heel anders dan in het begin. Nu is gekozen voor een collectief werkproces aan de hand van teksten van fotograaf/schrijver Hans Aarsman. 'Ruimte', Aarsmans tweede theatertekst, is een hoorspel dat gezien wil worden. 'Daar waar geen ruimte is, daar waar geen mensen komen, daar waar verhalen zich eindeloos voltrekken staan, alsof dat zou kunnen, vier acteurs midden op het toneel elkaar verhalen te vertellen'. Aldus De mug.
De voorstelling laat zich moeilijk onder woorden brengen. De vier acteurs lijken te beuzelen over banaliteiten; winden zich op over futiliteiten; luisteren schijnbaar niet naar wat de ander hen wil duidelijk maken en geven geen antwoord op de meest simpele vragen.
Waar ben je? Wie ben je? Waar kom je vandaan? Waar wil je naar toe? Waarom ben je hier? Antwoorden worden in de voorstelling niet gegeven. Geruime tijd vraag je je als toeschouwer af waar de handeling zich afspeelt? Wie zijn die voortdurend fruit en groente etende mensen? Als je denkt de draad opgepakt te hebben, krijgt het verhaal een andere wending en ben je op het verkeerde been gezet. Zelf zegt de auteur dat hij zijn teksten 'ordent op de grens van chaos en willekeur'. 'Ruimte' gaat over mensen die in een lange rij aan de kassa staan en die zich langzaam maar zeker beginnen op te winden over een vrouw voor hen, met een kar met een enorme inhoud, die hun geduld wel heel erg op de proef stelt. De opgebouwde irritatie loopt uit op een drama en de vrouw wordt, als voorbeeld van ruimte, doorstoken met een zwaard (Daar waar het zwaar zit, kan niet iets ander zitten). Of vertellen de acteurs ons alleen maar een verhaal over een vrouw die ...?
Zoals gezegd laat 'Ruimte' zich niet makkelijk omschrijven. Mooi vond ik de scène waarin de acteurs als blinde vrouwen strompelend in een voor hen onbekende omgeving, gestalten die langzaam en heel subtiel veranderen in vogels die hun veren verzorgden en elkaar kopjes gaven. En zo zat de voorstelling vol met 'plaatjes', wat je van een fotograaf/schrijver ook kunt verwachten. 'Ruimte' werd chaotisch, satirisch en scherp neergezet door 'De mug'.
terug
Ruimte