| |
|
| |
|
| mugmetdegoudentand actueel | projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact |
----- Original Message ----- > Subject: over de tweede NU(e) van 12 oktober > Sender: mgh > > > > bij het eerste stuk kwam Marcel weer aangescharreld alsof hij niet weg > geweest was; "ha leuk! het verhaal wordt weer opgepakt!". > aanvankelijk stoorde de fletsheid van het neonlicht en het hoge > gedoe-gehalte me, maar al spoedig sloeg dat om in groot plezier bij het > bedenken van wat mogelijkerwijs de beslissingscriteria waren van Marcel om > aan de sjouw te gaan met zijn "doeken". heerlijk als iemand de > tijd neemt voor "details". > toen tenslotte de foto van "Frederique" haar ereplaatsje schommelend innam > en de muziek begon, woei er even een strenge Uitvaart-wind door > de zaal. (mooi trouwens dat de foto bleef bewegen tot het eind! als een > soort pendule van een klok.) > > ik kan niet verklaren waarom maar het verschijnen van "Andy Warhol" op zijn > blote voeten met ontbloot bovenlijf, die licht sjokkend naar de > piano liep en daar achter plaatsnam, vond ik heel ontroerend. > al die blote foto's, maar hier was dan echt iemand uit de kleren gegaan, die > zonder pretenties en nauwelijks bewegend heel aanwezig was. > de voorleesster was nu ook gitzwart; ze was er wel, ze was er niet; ze las > weer prachtig voor. > terwijl ik haar vorige keer sterk vond bijdragen aan een doorloop-sfeer > ("hee! daar loopt iemand met een notitie-blok over het toneel en > leest aantekeningen voor!"), was dat nu helemaal weg. ze was voor mij alleen > nog maar haar stem, waardoor ik al mijn aandacht aan het > verhaal kon schenken. > met dat verstilde toneelbeeld (het gedimde licht, de gitzwarte voorleesster, > de lijkbleke "Andy Warhol" op de rug gezien achter de piano, de > even zwarte Marcel tegen de muur hangend, het enige dat bewoog was de foto) > als decor, kon het verhaal (voor mij) helemaal uit de verf > komen. > > ik vond het prettig dat het hier duidelijk fictie betrof. ook verrassend als > exercitie ("if this were a man ...") en eigenlijk een heel > liefdevol verhaal dat zich tot een stilleven ontvouwde. > er was gekozen voor een vrij sombere muzikale ondersteuning. > > al met al had ik aan het eind van dit stuk al tevreden huiswaards kunnen > keren: elk element leek zijn goede plaats te hebben ingenomen. > (en ... voor mij geldt dat door niet te applaudiseren de sfeer meer blijft > hangen.) > > > > het tweede stuk over "Ludwig". > wat is dat voor geluid? is dat het gezoem uit de keuken van De Blincker? > nee! het blijkt de "muzikale achtergrond" te zijn bij dit verhaal: > het tikken van een klok (althans, dat heb ik ervan gemaakt). > dat geluid, gecombineerd met het opkomende en uitgaande licht (dat nooit > voluit was); een beetje als het ademen van de tijd. > > op de achterwand een enkele foto, van "Ludwig"; op de vloer ligt iemand, > focuspunt. > > het verhaal begint, ditmaal over de boxen, voorgelezen door een mannelijke > native speaker. > mooie stem. > hij neemt alle tijd voor zijn bespiegelingen; vaak lijkt een gedachte als > oprisping toegevoegd te worden, ondersteund door een rondje licht. > die tijd geeft mij alle ruimte om mijn eigen verhaal erbij te maken. > > in het verhaal zelf ontwaarde ik drie delen: > het eerste, vrij neerslachtige, deel dat de sfeer van de foto interpreteert > (was dat in de derde persoon enkelvoud?); > in het tweede deel is er op enige afstand iemand bij komen liggen; het > onderwerp is nu passie en liefde geworden en het wordt in de ik-vorm > verteld; > in het laatste deel wordt het verschillend omgaan met het sterven van een ouder > verhaald. > > ik vond het een mooi verhaal, een prachtige liefdesverklaring, waarbij de > lichamen daar als twee larven in de schemering lagen, nauwelijks > bewegend. door het verhaal echter werden ze in mijn hoofd vlinders. > toch had ik soms moeite met het autobiografische karakter (althans voor mij > de schijn ervan), waardoor ik mij bij vlagen een voyeur voelde. > > ook in dit stuk het karakter van een voorleesmiddag, waarbij de luisteraar > alle ruimte krijgt. > > > bij het derde stuk ("Nico")had ik allerlei vragen. > in tegenstelling tot de andere twee leek dit onaf, niet uitgepuzzeld. > (zou het zo zijn dat je als publiek bij zo'n derde stuk altijd het kritischt > (brrr, wat een woord!) bent? > een zekere voorstellingsmoeheid?) > > de ruimte leek mij opeens veel te klein voor de voorstelling, alsof er een > schaalvergissing was opgetreden: die grote theaterlamp, die grote > vrouw, die enorme schaduw, dat helle licht. > het was alsof de piano opeens ook niet meer op het vlak paste. > ik voelde me daardoor ongemakkelijk; de ruimte leek me te ontbreken om > rustig gade te slaan. bijna alsof de theaterlamp op mijn terrritorium > stond. (waar een bezoeker zich al niet druk om maakt!) > > dat Marcel achter de piano ging zitten voegde voor mij niets toe; > een soort heel mager afstrekseltje van de "pianist" uit het eerste stuk. > en waarom die muziek? > > heel mooi vond ik het verhaal, de kwetsbaarheid en intimiteit ervan zonder > dat ik me voyeur voelde. > het contrast ook tussen de stevigheid en kracht van het beeld (persoon, > schaduw en foto) en de speelsheid van de overpeinzingen. > mooi dat het in het Nederlands was, in de ik-vorm en de manier waarop ze > sprak: ik voelde me uitgenodigd aan te schuiven onder haar > hersenpan om de foto en haar persoon te bespiegelen. > ze stond daar groot en zwart zich schrap zettend tegen het knallend witte > licht, op haar malle hakjes met haar natte haren. > hier stond voor mij een vrouw op een aantal vlakken een tussenbalans te > geven van haar leven! mooi hoor! > wat een vondst om een schaduw (de gitzwarte vertelster) in de > persoonsschaduw te plaatsen (min maal min is plus: leverde dat een verlichte > contour van de vertelster op aan de voorkant van "Nico"?)! > > > tot zover dit bericht uit het publiek! > ik zie uit naar de ontknoping! > liefs en groeten, > > mgh > > p.s. er was onduidelijkheid omtrent de lengte van de pauzes waardoor je in > de buurt moest blijven. > > > ================================================================================ > |