mugmetdegoudentand actueel	projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact

----- Original Message ----- > Subject: Op een zonnige herfstdag ... > Sender: mgh > > > > lieve X & L!! > al bijgekomen van de première-roes? > nu gewoon lekker een dag met de kont int zand! > > ik vond het heel erg mooi en hoop dat het idee de kans zal krijgen verder te rijpen. > ik wil even opschrijven wat me is opgevallen, ook om mijn eigen ideeën te ordenen; anders ben ik het > strax weer kwijt. > > - de foto's aan de zijkant met de pilarengaanderij ervoor. had iets van een kloostergang met > affresco's. geen nadrukkelijk licht maakte het vanzelfsprekender. de dame met het notitieblok die zich > daar ophield. de zwarte monnik die daar soms rondhing. een extra dimensie bij het speelvlak, > - de drie verhalen. verrasten me door de hoge concentratie aan biografische gegevens (kon ik alleen bij > jullie vaststellen). ik merkte dat me dat verwarde: dat ik me af ging vragen hoe het met jullie privacy > zat (terwijl je er, nota bene, zelf bij was). de verhalen zelf hadden op mij het effect van een > sprookje, ook doordat ze zo mooi voorgelezen werden. > - de voordracht. het play-backen vond ik grappig werken. mooi dat het eenmalig was. het voorlezen door > de "native speaker" heel natuurlijk. terwijl ze daar stond werd ik wel afgeleid van het verhaal; meer > dan bij het play-backen van Marcel. het leverde uiteindelijk een grote varieteit aan vormen op van > "story-telling" (voorlezen, play-backen, "radio-uitzending", spreken, het spel en de opgeroepen > suggestie). knap hoor! > - Marcel als zwarte draad. mooi gegeven. met name bij dit element denk ik dat "rijping" het nog veel > betekenisvoller (en mysterieuzer!!!) kan maken. een van zijn sterkste momenten vond ik aan het begin > van het 3de (??) stuk, toen de mensen in de zaal nog wat rommelig waren, maar de schim daar gewoon > bleek te staan, vrijwel onzichtbaar tegen een zwarte achtergrond. waarschijnlijk ook het feit dat hij > daar roerloos stond. hoe onzichtbaarder, hoe roerlozer, hoe aanweziger hij voor mij werd. zodra hij > rond ging stappen en zo levendig werd glipte het mysterie weg. en dan werd het zwarte voor mij > onduidelijk: een "dode" die er nog steeds bij wil horen? niet meer dan een goed idee om de drie stukken > met elkaar te verbinden? (op zich al een verworvenheid om mensen aan het denken te zetten!) het klinkt > als gezwatel (of voor jullie als gesneden koek), maar zodra ik me begin af te vragen wat het zwart voor > functie heeft doe ik dat met een deel van de hersenen dat ik liever thuis laat, het alerte, het > kritische, het vervreemdende. toneel vind ik top! als dat deel helemaal niet geactiveerd wordt en mijn > bewustzijn geleid wordt naar de lagen die "daar onder" liggen, van herkenning, verwondering, ontzag, > "betekenis". zoiets. amen! > - de non-actie. Joan die zat en de zaal in keek. Marcel die daar zwart stond te staan. aan het begin van > jullie deel stonden jullie bij elkaar achter bij de deur. dat was hartstikke spannend! en ik hoopte dat > jullie dat vol zouden houden. het nerveuze sigaretten aansteken. gedraai ten opzichte van elkaar. het > even achter de coulissen verdwijnen om dan weer even "zinloos" terug te komen. het naakte leven zelf, > toch!?! maar ook het verwoed aan de slag gaan en de wereld vorm geven is het leven. mooi dat jullie je > beperkten tot dat hoekje van het hele grote speelvlak. van mij had het ook dat mogen blijven, zelfs > zonder het uit te lichten (terwijl het licht op de leegte gericht is). > - de directe teksten van Joan en Marcel. het is een beetje als met de zwarte draad: ik vind het idee > erg sterk, maar het heeft zijn gewicht nog niet gekregen. en terwijl ik de "inbedding" bij Joan > natuurlijk vond, leek Marcel minder zeker van het waarom hij dat daar deed. > - de kostuums. hartstikke goed! maar, ..... zou Marcel niet bloot moeten? > - toneelbeeld. visueel heel helder, behalve misschien het derde. (wat is dat ook een prachtige zaal!) > de gaanderij met de foto's!! de stoel van Joan in die grote rode ruimte (was het rood??). het mega- > projectievlak achter met al die verhalen over elkaar heen geprojecteerd die als een ui werd afgepeld! > zelfs de microfoonsnoeren vond ik mooi! alsof ze verwezen naar de toegang tot nog een andere realiteit. > maar het fotografische belichtingshoekje heeft bij mij niet het effect gehad dat het moest hebben. ik > neem aan dat dat verwijst naar de fotosessies in Parijs als metafoor. dat elk stuk een snapshot is van > die persoon/personen op dat moment. bij mij is dat muntje tijdens het spel niet gevallen (en nu alleen > op rationeel niveau) en was het niet meer dan een gekunstelde manier om de pauze aan te kondigen. > - de belichting. functioneel en soms prettig geheimzinnig. ik vond in het 3de stuk het aan en weer > langzaam uitgaan van het licht een vondst. opeens kon ik het geheel beschouwen vanuit een andere schaal > van tijdservaring waarbij de etmalen voorbij vliegen. > - het geluid. ben veel te visueel ingesteld om genoeg aandacht aan het auditieve te kunnen schenken. ik > vond het voorlezen mooi, het zacht op de achtergrond herhalen van een tekst, het stante-pede vertalen, > Pablo Casals altijd fraai! wat doet een muziekstuk plots in een declamatiemiddag? wel mooi hoor. > - de gekozen vorm. van steeds 20 minuten rond een persoon (ook jullie zijn uiteindelijk door de > vertelster tot een persoon gereduceerd!) vind ik mooi en respectvol. dat er een pauze tussen zit ook, > alleen vond ik die wel wat lang. dat Marcel in alle 3 aanwezig was vind ik elementair. de eenvoud van > de aanwezigheid van het personage terwijl daar een verhaal overheen wordt verteld vond ik bij het 3de > stuk niet werken. ging dat nou over Marcel, vroeg ik me aanvankelijk af? tot de foto van ??? > geprojecteerd werd. moet je dan geen Mug-groupie zijn om te weten dat dat ook een medewerker is? waarom > Marcel zo prominent in beeld? > - het "toneelspel". vond ik steeds functioneel of verrassend met een grote voorkeur voor de non-actie > zoals hierboven beschreven, behalve in het 3de stuk. hoe onderhoudend het ook kan zijn om Marcel als > een smeltende bonbon uit een fauteuil te zien glijden, het waarom was mij niet duidelijk. in het 1ste > stuk doorbrak Joan de stapeling van verhaal-op-beeld door opeens zichzelf tot leven te wekken. lekker > doorloop-achtig vond ik de aanwezigheid van de vertelster. > - de inhoud. vind ik altijd moeilijk. ook nu weer. ik vond het beeld oogstrelend en er waren genoeg > mysterieuze elementen om tevreden huiswaards mee te keren. ik had (door jullie verhalen) verwacht dat > het zou gaan om een existentiele tussenbalans. dat heb ik er niet in herkend. wel een afgeronde > categorisering met sterke CV-elementen. dat komt waarschijnlijk doordat de vorm van het voorgelezen > sprookje bij mij het "er was eens een keer .......... en ze leefden nog lang en gelukkig"-beeld oproept > in plaats van alle vragen, twijfels, teleurstellingen, overjarige zelfbeelden, acceptatie, > verwonderingen, nieuwe ontdekkingen, maar vooral open einde dat ik met "tussenbalans" associeer. > > nou, zijn jullie tot hier gekomen? > ik heb een hele fijne middag gehad en geen moment spijt dat ik niet naar het strand heb kunnen gaan. > ben benieuwd naar de andere 6 stukken. > ciao, liefs, > > mgh > > ================================================================================ >

terug

naar boven

deel 2