| |
|
| (English summary) |
|
| mugmetdegoudentand actueel | projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | links | contact |
|
|
|
|
 nu(e) Fotografie: Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin nu(e)naakte feiten - spelen met identiteitIn november 2002 hebben de fotografen Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin 9 zwart-wit naaktfoto's gemaakt van medewerkers van mugmetdegoudentand. Tijdens deze fotosessies in Parijs was de Franse schrijfster Stéphanie Cohen aanwezig. Op basis van deze ontmoetingen en de uiteindelijke foto's schreef zij 9 portretten: deels biografisch, deels fictief. Zo zijn er nieuwe personages ontstaan: Lee, Frederique, Vince, Greta, Clarence, Ludwig, Jan-Jerome, Nico en Brünhilde. |
Naar aanleiding van de foto's en teksten hebben acteur Marcel Musters, vormgever Xander Vervoort en beeldend kunstenaar Germaine Kruip 9 korte performances gemaakt die te zien waren in theater Frascati in Amsterdam op zondag 21 september, 12 oktober en 9 november 2003.Elke zondagmiddag zijn 3 personages 'voorgesteld'.nu(e) kwam mede tot stand met subsidie van de Mondriaanstichting. |
| nu(e) |
In de tweede nu(e) kwamen achtereenvolgens Frederique (Maureen Teeuwen), Ludwig (Jeroen Willems) en Nico (Nicolet Schouten) aan bod. Met medewerking van Robijn Wendelaar, Dirk Kuiper, Jeroen Willems, Leon van Boxtel en Nicolet Schouten. Techniek: Bas Noldus. In de derde en tevens laatste nu(e) kwamen aan bod: Vince (Marcel Musters in Frascati 1), Lee (Alix Adams in Frascati 2) en Brunhilde (Marjolijn Rosendaal in Frascati 3). Met medewerking van: Robijn Wendelaar, Jeroen Willems, Hanneke Groenteman, Maria Barnas, Alix Adams, Leon van Boxtel, Marjolijn Rosendaal, Iris Rosendaal en Daphne Batema. Techniek: Bas Noldus. |
| nu(e) |
beetje GodardUit de Uitkrant van november: "Marcel Musters is als acteur en maker betrokken bij NU(e) naakte feiten - spelen met identiteit, een serie performances van mugmetdegoudentand. Naaktfoto's van medewerkers van het gezelschap, gemaakt door fotografen Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin en negen geschreven portretten van de Franse schrijfster Stephanie Cohen vormen het uitgangspunt. "Ruim tien jaar geleden maakte Inez portretten van ons", zegt Musters. "Nu we allemaal rond de veertig zijn, wilden we dat nog een keer doen. Inez wilde ons absoluut naakt op de foto. Naaktfoto's van mensen van onze leeftijd zie je eigenlijk niet. De trend is sexy foto's van jongeren of mooie gerimpelde oude mensen. Zowel voor onszelf als voor het publiek is het moeilijk om er naar te kijken. Wij voldoen niet aan de esthetische norm: bijna iedereen is te dik of te rimpelig. Op basis van die fotosessie heeft Stephanie Cohen portretten geschreven, associatieve teksten die me aan Godard doen denken. We presenteren het materiaal in de vorm van performances waarin telkens een ander personage centraal staat. Bij de Mug hebben we de neiging om te relativeren. Maar dit maal kiezen we voor een serieuze toon." (LG)" |
| nu(e) |
mailtjes van een trouwe bezoeker mghMgh was er alle zondagen bij en besloot een verslag te schrijven. Thuis schreef ze haar reactie en mailde die naar Xander en Leon (de vormgevers van de Mug).Lees haar eerste, tweede en derde reactie. |
| nu(e) |
 |
| Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin (en team) aan het werk met de Mug. Foto's: Leon van Boxtel |
| nu(e) |
in Volkskrant MagazineOver Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin verscheen 22 februari 2003 een artikel inVolkskrant Magazine: "Inez en Vinoodh werken al jaren samen met de Amsterdamse theatergroep Mug met de Gouden Tand. Als onderdeel van hun kunstproject hebben ze de acteurs laatst bloot gefotografeerd. Superkwetsbaar en tegelijk heel direct. De foto's dienen voor de theatergroep weer als uitgangspunt voor hun komende voorstellingen, en zullen ook als aankondiging voor die stukken worden gebruikt. De foto's zijn extreem simpel en droog, en dat mag ook wel, want ze vinden de meeste theaterposters in Nederland nogal overdreven en overgedesigned." Lees verder. |
| nu(e) |
 Stéphanie Cohen "du bist, was ich schreibe"Over Stéphanie Cohen verscheen een artikel in de Duitstalige ELLE van juli 2002 met de titel: "Du bist, was ich schreibe", geschreven door Ulrike Blieffert: "Schreiben macht einsam. Und weil die französische Schriftstellerin Stéphanie Cohen nicht länger allein mit ihren Fantasiefiguren sein wollte, umgab sie sich mit echten Menschen. Nicolas Ghesquiere, Chefdesigner von Balenciaga, Kate Moss und Björk gehören zu denen, deren Biografie sie schrieb. Keine Biografien im klassischen Sinn, denn ihre Texte sind nicht langer als eine, höchstens zwei Seiten. Daten, Diplome und Denkwürdigkeiten aus dem Leben ihrer Kunden lässt die Französin bewusst unter den Tisch fallen, denn sie interessiert nur eins: der Kern einer Persönlichkeit, "Portraits en mots" (Porträts in Worten) nennt Stéphanie Cohen ihre Werke zwischen Realität und Poesie." Lees verder. |
|
|
 terug |
 |
 mugmetdegoudentand
|