| |
|
| |
|
| mugmetdegoudentand actueel | projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact |
|
|
Garmisch-Partenkirchen, een wintervertellingIk dacht altijd dat het hebben van flaporen het ergste was dat je kon overkomen, maar verliefd zijn op een groeistoornis... hoe lang kan dat eigenlijk? (Joep Onderdelinden)Het winterse dorpje Garmisch-Partenkirchen staat elk jaar in het middelpunt van de belangstelling, als de skischansspringers er bij elkaar komen om zover mogelijk de bergheuvel af te springen. Het is altijd weer een indrukwekkend spektakel om aan het begin van het jaar vanuit je luie stoel te aanschouwen. Wat niemand echter weet, is dat dit skioord al mensenlevens lang een knusse kaboutergemeenschap huisvest. Het leven van deze kabouters kabbelt dag in dag uit voort, zoals de sneeuw dag in dag uit naar beneden dwarrelt. Hoe klein van stuk de bewoners ook zijn, hun eeuwenoude waarden en tradities zijn groots. Lief en leed worden met elkaar gedeeld. Dat maakt het dorpsleven ondanks de snijdende kou - prettig en warm. Niets lijkt de rust te kunnen verstoren. Zelfs het skischansspringen niet. De geboorte van het meisje Lovisa geeft aanleiding tot grote dorpsvreugde. Iedereen is dolblij. Niemand kan dan nog bevroeden dat dit kind de hele gemeenschap danig op haar grondvesten zal doen schudden. Want naarmate Lovisa ouder wordt, blijft ze maar groeien en groeien. Ver boven de hoofden van haar familie, dorpsgenoten en alle puntmutsen uit. Het is onomkeerbaar: dit buitenbeentje heeft voorgoed de rust in het dorpje verstoord. In Garmisch-Partenkirchen, een wintervertelling worden de gevolgen hiervan haarscherp uitgemeten. Welke gevoelens komen naar boven drijven als aan dierbare tradities wordt getornd? Wat gebeurt er als een eens zo hechte gemeenschap onthecht raakt en de lieve vrede als sneeuw voor de zon smelt? Gevoelens van schuld, schaamte en onverdraagzaamheid, maar ook van acceptatie en medemenselijkheid krijgen de overhand. De kijker zal zich met gemak in de hoofden van deze kleine kabouters kunnen verplaatsen. En zal lachen uit ongemak en schrikken van herkenbaarheid. Garmisch-Partenkirchen, een wintervertelling is als een kop heerlijke chocolademelk waar je je lippen aan verbrandt. Een verhaal vol ijzige emoties van kleine mensen met grote problemen. Op zoek naar een nieuw evenwicht, naar warmte en geborgenheid. Zodat de volgende winter wat minder koud zal zijn. Spel: Elsje de Wijn, Carla Mulder, Joep Onderdelinden, Yolanda Entius Tekst: Frank Houtappels Regie: Jennifer Drabbe Speelperiode: dec 2001 t/m febr 2002 Première: december 2001 in Theater Bellevue / lunchtheater Garmisch-Partenkirchen is een coproductie van Theater Bellevue en 't Bos Theaterprodukties |
|
|
 terug |
 |