10 vragen van Cas Enklaar aan Cas Enklaar
Hoe lang speel je al vrouwen?
Zo lang ik me kan herinneren. Ik had een verkleedkist. We speelden in de achtertuin. Mijn vriendje Remco was koning of ridder, ik was koningin-moeder en mijn zusje prinses.
Was dat niet soms gevaarlijk?
Ja, een keer had ik me buiten onze tuin en buiten onze straat gewaagd, tot helemaal op de Polderweg en ik werd omstuwd door een honende, joelende menigte kinderen. Toen ik vijf was, ging ik voor een half jaar naar het ziekenhuis in Alkmaar. Een gedeelte van de verkleedkleren ging mee.
Toen ik naar de lagere school ging, hield het natuurlijk op en werd ik de prins en de meisjes waren dan prinses respectievelijk hofdame. Op de middelbare school had ik mij voor een klasse-avond vermomd als Neus, onze biologie-lerares en in dat kostuum heb ik later 's avonds een ommetje gemaakt rond de muziektent in het parkje; met bonzend hart. Om mezelf te bewijzen dat ik het durfde.
En later aan 't toneel? Hoeveel vrouwenrollen heb je gespeeld?
Moet ik ze allemaal opnoemen?
Ja, graag.
Nou, na de Toneelschool zat ik bij Centrum en we deden in onze vrije tijd workshop o.l.v. Marja Kok en we werkten aan "De Meiden" van Genet en ik was de mevrouw. Toen we begonnen met het Werkteater deden we z.g. concerten en in mijn eerste concert deed ik Catarina Valente na in een Duitse schlagerfilm en ik deed een solo over mijn eigen leven tot dan toe, die heette "Lady L" en ik deed scènes uit "Tramlijn Begeerte". In "Toestanden" was ik Mevrouw Enklaar en ook Mrs. Care en ook Nel van Vliet. In "Paradiso" waren alle mannen vrouwen, in "De Theevisite" o.l.v. Jan Joris Lamers, in "Hallo Medemens" was ik Herma van Dijk, een travestiet, in "Bosch en Lucht" Thea van Bokhoven, die verliefd was op Kees Prins, in "Zus of Zo" was ik, kort, Marlène Dietrich en Joop Admiraal was Ornella Vanoni, in "Avondstuk Twee" deed ik een enge Duitse arts na uit de film "Die Sehnsucht der Veronika Voss" van Fassbinder. In de act ontdeed ik me van dokstersjas, parels en panty, en Dirkje Houtman zag dat in het Handelsblad als "een afscheid voorgoed van de vrouwenrollen". Maar dat was niet zo, want daarna maakte ik "Een Avond met Joan", waarin ik Joan Crawford was en ook in de Duitse verfilming "Besuch bei Joan" en in "Kleren" deed ik Marlène Dietrich in "Shanghai Express" en Kees Prins was Clive Brook, en ik was ook nog de moeder van Arjan Ederveen. Daarna speelde ik bij Onafhankelijk Toneel Zij in "Uit den Vreemde" van Ernst Jandl en de hoer Yvette in "Moeder Courage" bij Baal. En daarna Freule Huygh van Hazelaar in "De Beeldenstorm" en in "Tien Kippen en een Geit" van Edward Montie. En daarna Stephanie en Sally uit "The Bold and the Beautiful" op de Uitmarkt met de Toneelschuur. In "Het Portret van Dorian Gray" was ik - kort - Lady Henry Wotton in een oranje regenjack en als dat uit ging had ik een witte, geborduurde Indiase jurk over niks en was Julia en Erik de Visser was Romeo. En daarna was ik Blanche Dubois in "Tramlijn Begeerte" en ook nog de mevrouw in "De Meiden" en nu dus , in de Kuub, was ik Daisy, dat was in die blauwe pailletten, en Ineke, dat was die in dat Chanel-pakje.
Speel je ook wel eens mannen?
Ja, heel vaak. Oude mannen, vaders, echtgenoten.
Heb je wel eens een minnaar gespeeld?
Drie keer. De dokter in "Oom Wanja", nou ja, een vermoeide minnaar Marco Rozzi in "Het Interview" van Natalia Ginzburg, een onnozele jonge minnaar en Lövborg in "Hedda Gabler", een minnaar met zelfvernietigingsdrang.
Wat vond je het leukst om te spelen?
Kinderen, vrouwen en oude mannen.
Hoe kwam je aan die blauwe paillettenjurk?
Die is van de moeder van Jasper, die vroeger de publiciteit deed bij de Mug. Die naaldhakken van zwart lak heb ik aangeschaft op het Waterlooplein voor de hoer Yvette in "Moeder Courage", als ze rijk terugkomt omdat ze een kolonel aan de haak geslagen heeft. Die kolonel werd gespeeld door Sylvia de Leur.
En het Chanelpakje?
dat komt van Laura Dols in de Wolvenstraat. En die beige schoenen had ik aangeschaft bij de Fa. Stravers op de Overtoom voor die enge morfine-verstrekkende arts uit "Avondstuk Twee".
Nu weet ik alles. Dag!
Ja, dag! |