(English summary)
mugmetdegoudentand actueel	projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | links | contact

Publiciteitsbeeld ENTER (1995), afmetingen: 4 bij 8 meter. Foto: Inez van Lamsweerde / Vinoodh Matadin © collectie Groninger Museum

Vanaf medio 2008 wordt het artistieke team van mugmetdegoudentand gevormd door Marcel Musters, Joan Nederlof en Lineke Rijxman. Michiel van Erp en Frank Houtappels hebben zich uit de artistieke leiding teruggetrokken om zich weer meer te gaan wijden aan hun televisiewerk. Via dat televisiewerk blijven ze aan de Mug verbonden. De jaren 2009-2012 ziet de Mug als ‘de jaren des onderscheids’. De Mug denkt dat in een tijd waarin elke mening lijkt te tellen, het van belang is dat we meer bewustzijn krijgen over hoe meningen tot stand komen en op welke manier ze onze maatschappelijke werkelijkheid een bepalend gezicht geven. Ze vindt het daarbij van essentieel belang dat het theater onderscheid probeert te maken tussen de ene mening en de andere, tussen werkelijkheid en projectie, tussen verstand en onderbuik, tussen objectiviteit en stemmingmakerij; kortom tussen hoofd- en bijzaak. mugmetdegoudentand maakt naast toneelvoorstellingen ook televisie en experimenteert met andere media en disciplines. Romans, krantenartikelen, dagboeken, brieven, documentaires, films, interviews, verhalen en persoonlijke ervaringen van de makers vormen de bron van hun onderzoek. Sinds de oprichting in 1985 heeft de Mug een heel eigen stijl ontwikkeld die zich het best laat omschrijven als actueel, vitaal, fysiek, humoristisch en open naar het publiek.

Waar komt de naam mugmetdegoudentand vandaan? Bekijk het filmpje waarin Marcels moeder een raadseltje opgeeft. historisch overzicht In 1985 is mugmetdegoudentand als theatergezelschap opgericht door regisseur Jan Ritsema en een aantal dat jaar afgestudeerde acteurs. mugmetdegoudentand maakt voorstellingen gebaseerd op romans, krantenartikelen, dagboeken, brieven, documentaires, films, interviews, verhalen en de persoonlijke belevenissen van de makers. Dit levert een onconventionele manier van theatermaken op, met voor de toeschouwer onverwachte invalshoeken. In de loop van haar bestaan heeft de mug een geheel eigen speelstijl ontwikkeld die zich het beste laat omschrijven als actueel, vitaal, fysiek, humoristisch, persoonlijk en open naar het publiek. In de eerste jaren lag de aandacht vooral op het bewerken van literaire teksten (Wolf, Goethe). Rond 1990 ontstond een drieluik van voorstellingen onder de titel 'plaatsbepalingen' waarin de makers hun plek in de geschiedenis en de maatschappij probeerden te formuleren en vorm te geven. Dit leverde een aantal zeer maatschappelijk geëngageerde en actuele voorstellingen op. Ook in de huidige voorstellingen van de groep staat het verlangen om theater over 'hier en nu' te maken centraal. Uitgangspunt voor de voorstellingen is de vraag hoe te leven in onze gefragmenteerde en meerduidige werkelijkheid en hoe uitdrukking te geven aan een eigentijds levensgevoel. Keer op keer wordt geprobeerd een brug te slaan tussen binnenwereld en buitenwereld door vorm te geven aan alle mogelijke beschrijvingen van de werkelijkheid, maatschappelijke mechanismen bloot te leggen, vanzelfsprekendheden kritisch te beschouwen en menselijke waarden te koesteren. Door het hanteren van een breed arsenaal aan theatrale uitdrukkingsmiddelen zijn de voorstellingen van de mug, ondanks hun inhoudelijke geladenheid, voor het publiek enerverende, toegankelijke en vaak hartverwarmende ervaringen. De bijzondere samensmelting van vorm en inhoud heeft mugmetdegoudentand binnen het Nederlands theaterbestel een geheel eigen, door pers en publiek gewaardeerde plaats gegeven. De mug maakt naast projecten voor theater ook televisie en experimenteert met het gebruik van andere media en disciplines. De mug zoekt voortdurend de juiste vorm en het juiste medium bij een idee. Een project staat nooit op zichzelf: uit het ene komt het andere voort. Deze werkwijze heeft geleid tot samenwerking met theater- en televisiemakers, beeldend kunstenaars en vormgevers, waarmee wij op het raakvlak van theater en andere kunst- en mediavormen hebben gewerkt. Het theater is het beginpunt maar niet het eindpunt.