mugmetdegoudentand
 
 
mugmetdegoudentand actueel projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact
niks
 
Tweemaandelijks tijdschrift over hedendaagse kunst

Metropolis M

Nr. 2 maart/april 2000

HET IS NU


Door Jellichje Rijnders.

Mug met de gouden tand bespeelt en bespiegelt het hier en nu, de verworvenheden en de beperkingen van het moderne bestaan. Onder Controle (1994), Enter (1995) en De Moed (1998) waren ongekende mixtures van ego-docutheater, performance en amusement, op basis van persoonlijke idealen en ambities, angsten en frustraties. Aangrijpend, ontregelend, bevrijdend. 'We confronteren onszelf door onze eigen angsten tegemoet te gaan, en vervolgens het publiek.' Spelen op de gênegrens, met als ene uiterste het westerse schuldgevoel annex verkapt engagement, en aan gene zijde de maakbaarheid van imago en identiteit, waartoe alle middelen geoorloofd zijn. De Mug zet keer op keer alles op alles, uit betrokkenheid bij dat wat er speelt. In juni is bij de VPRO de voorlopig laatste uitzending te zien van Hertenkamp, een televisiesoap in dertig delen rond vijf verschillende levensvisies. Ook hier stonden de Mugmakers zelf model. De karakters zijn gebaseerd op types die ze leuk vinden of haten, die ze tot in detail kennen, die dicht bij hun zelfbeeld liggen. 'We maken persoonlijke dingen die herkenbaar zijn', aldus Marcel Musters, Mugmaker en -acteur, een van de spilfiguren van het eerste uur.

Er wordt niet toegewerkt naar een plaatje. Het tracé van idee naar realisatie (dat langs artistieke, sociaal-maatschappelijke en economische facetten voert) vormt een wezenlijk onderdeel. Het proces is belangrijk. De Mug werkt intuïtief en met inbreng van alle betrokkenen. Samenwerken is de kracht. Van een hiërarchische rolverdeling is geen sprake. Rondom de groep is een levendig netwerk gegroeid van mensen uit verschillende disciplines, waaronder een aantal beeldend kunstenaars afkomstig van de Gerrit Rietveld Academie: Inez van Lamsweerde (samen met Vinoodh Matadin maakt zij de foto's voor het publiciteitsmateriaal en draagt zo bij aan het per project gestileerd imago van de Mug), Arnoud Holleman (acteur en medemaker van CO★STAR, motor achter E.v.a. Harms), Germaine Kruip (werkte van 1993 tot 1995 intensief samen met de Mug, actrice in een reeks Mugfoto's en maker van tableaux vivants waarin ze Mugacteurs regisseert), Marjolijn Rosendaal (stylist en lifestylespotter in HP/De Tijd). Nieuwste input komt van Mugvormgevers X & L, Xander Vervoort & Leon van Boxtel, die twee maanden geleden de Mugstudio annex laboratoriumruimte transformeerden in een minimeubelshowroom voor een verkoopexpositie met loungeparty. ('Is de daad van de kunst genoeg of moeten er alsmaar mensen naar kijken en moet er voortdurend geproduceerd worden?', overpeinst een vrouw in televisietypografie, 'de rode kleuren weerspiegelen alle nuances van haar gevoel'.) In 1996 stelde E.v.a. Harms een serie schilderijen tentoon in het Groninger Museum en in galerie De Praktijk te Amsterdam. E.v.a. Harms was een personage in de voorstelling CO★STAR (1996). Max, uit dezelfde voorstelling, maakte de cd-single Zin in jou. Niet alleen de theatervoorstelling, ook de hit werd een hit. Zin in jou scoorde hoge ogen in de Top 40 en werd opgenomen in dé verzamel-cd van hits uit de jaren negentig. De videoclip werd eindeloos gedraaid op The Box en Max werd geboekt als zanger in programma's met grote artiesten. ('Max heeft een goeie tune', vonden de hithypers. 'Een artiest met potentie', aldus steragenten.) Max was een sublieme persiflage (in de ogen van het theaterpubliek). 'Een feilloos commentaar op het amusementsconsumentisme', oordeelde de theaterkritiek. 'Een realiteit veroorzaakt door fictie', zegt Marcel Musters alias Max. De populariteit van Max was niet te voorzien. Een succesnummer gezien een van de drijfveren van de Mug: het publiek ingang geven op verschillende niveaus en meetrekken van het theater naar het museum, van Carré naar de VPRO, van The Box naar een circustent. De Mug zag in Max en E.v.a. Harms (ingezet als items bij 'personages en hun leven' en 'kick en tragiek van het presenteren') materiaal voor volgende producties. Want uit het ene project komt het volgende voort. Bij de ideeën worden telkens de beste vorm en media gezocht, in een voortdurend onderzoek naar codes in de werelden van amusement, kunst, reclame, televisie. 'Zo dicht mogelijk bij het cliché komen om er aan voorbij te gaan. Niet uit ironie, maar om te laten zien hoe het werkt.' Meer en meer begeeft de Mug zich buiten de theatercontext. Uitwisseling, aansluiting en communicatie, daar gaat het om.(De samenleving als materiaal en afzetgebied, als ijkpunt en mikpunt.)

(Eind van het jaar verschijnt de presentatie van het 0-nummer It's now, vormgegeven naar de codes van een glossy magazine maar met een ontregelende content. It's now zal worden gelanceerd tijdens hippe party's met denkbeeldige celebrity's uit de wereld van de Mug in New York, Parijs en Londen. En dan is er de behoefte om terug te keren naar concentratie: een tekst (geen theatertekst, maar een documentaire tekst) play-backen, in Viktor en Rolf, gefotografeerd en gestyled door Inez van Lamsweerde.)

Een van de te realiseren plannen - ideaal en metafoor- is de straat (naar een concept van Hans Klasema, tien jaar lang vormgever en inspirator van de Mug): samenwonen met je gekozen familie, in een aantal ronde ruimtes half ingebed in de aarde. De open structuur en procesmatige werkwijze van de Mug zou model kunnen staan voor de ideale straat in de kunst, waar identiteiten kunnen verschuiven, waar het individuele auteurschap plaatsmaakt voor nieuwe collectieve coöperaties, waar ruimte wordt gemaakt voor het gezamelijk scheppen van alle voorwaarden voor een project, waar in verschillende contexten en op allerlei niveaus wordt gecommuniceerd met het publiek, waar de beeldtaal zich continu vernieuwen kan en dingen naast elkaar bestaan. Het is nu.

 
pijltje links terug  pijltje naar boven  ga verder mugmetdegoudentand