mugmetdegoudentand
(about the company, Arbeitsweise)
 
mugmetdegoudentand actueel projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact
niks
fandag Na lang aandringen van de vele Hertenkampfans, organiseerde VPRO's Backstage i.s.m. mugmetdegoudentand en de [NES]theaters zondagmiddag 22 april 2001

de Nationale Hertenkamp Fandag

in Frascati 1 in Amsterdam.

Tekst- en beeld* verslag door Max Bakker



Max Bakker "Goh, wat was het leuk! Ben er nog een beetje beduusd van, en ook een beetje treurig dat dit ook alweer voorbij is. Alle leuke dingen gaan zo snel! Het begon al met de verkoop van de toegangskaartjes, binnen no-time was alles uitverkocht in Frascati in Amsterdam en omdat er maar driehonderd mensen in mochten (brandweer) moesten we veel mensen teleurstellen. En dat vind ik persoonlijk heel moeilijk altijd.

Maar goed, de mensen die echt vanuit heel Nederland gekomen waren, waren superblij dat zij erbij konden zijn. Ze stonden, voordat de deuren opengingen, in rijen buiten te wachten.

Eenmaal binnen -Wiebe stond bij de ingang iedereen welkom te heten- konden ze van alles doen: zien hoe wij ons verkleedden, onze kleren passen (er waren veel crewleden die ook op deze dag hielpen) en daarmee met ons op de foto (ik ben wel een paar honderd keer op de foto geweest met aardige mensen en heb minstens zoveel handtekeningen gezet!), en er was een hoekje waar je een gezellig 'privé'-gesprek met Maria kon hebben (die alles over ons doorvertelde hoorde ik), Eva liep met haar waarheidstotem rond en legde op verzoek haar eigen tarot, ik zag Toto nog even en ik zag dat Wiebe zelfs fans kuste (ja, die durft!).

En er was een 'backstage'-winkeltje met leuke souvenirs van Hertenkamp: sleutelhangers met onze afbeeldingen (heel raar hoor om aan een sleutelhanger te hangen, en bij mensen in hun zak te zitten is een nog raarder idee), ijskastmagneten, Hertenkampschorten, stickervellen met tekstballonetjes met typische Hertenkamponeliners (zoals 'het meervoud van lef is leven', wat Grace vaak zegt), video's en de door ons ingezongen cd 'Een grens is slechts een lijn', waarvan 2,50 per cd naar de Hakuna Matatahuizen in Den Bosch gaat (opvanghuizen voor uitgeprocedeerde vluchtelingen-vrouwen en hun kinderen).

In café 'De Blincker' was eten en drinken; de uitbater had speciaal voor deze gelegenheid verschillende nieuwe broodjes in de handel, zoals 'Ciabatta Graciella', 'Broodje Wiebe', 'Big Max' (ongelofelijk lekker broodje hamburger!) en 'Brötchen Maria' (met eiersalade), en ook porties met Eva's 'van die dode diertjes' (bitterballen).

En gedurende de hele middag waren er optredens, gepresenteerd door die lieve Patty (wat een leuke exvrouw, leuker kan niet haast!). Er was een zaalmeditatie van Eva (om in de goeie sfeer te komen), een masterclass acteren van Grace (waar ik ook aan mee moest doen, eng!!!!), een moeilijke Hertenkampkwis gemaakt door drie Hertenkampsuperfans, zo moeilijk dat zelfs presentatrice Willemien niet alle antwoorden wist; er was de uitreiking van de Nationale Hertenkampaward 2001 voor de best geschreven scène en prachtig vertolkt door Grace en Patty. Dan de grote veiling van Hertenkampspullen (van de 'Celebrity' tot het schort van Maria en de waarheidstotem) door Wiebe en Eva waar een groot bedrag is verdiend voor wederom de Hakuna Matatahuizen en waar Wiebe zelfs zo ver ging dat ie zijn kleren aanbood en alles tot aan zijn onderbroek verkocht, de durfal. En het feest werd afgesloten met een door Raymond georganiseerd miniconcert met hem, zijn vriendin Cindy en ik moest ook meedoen. Doodeng maar toen ik door de ergste zenuwen heen was voelde me ik net Elvis Presley maar dan in zijn latere periode. We zongen van alles en eindigden met het lied 'Je t'aime moi non plus' waarop Maria met iedereen die er was een slowdanscursus deed.

Als allereinde zongen we met zijn allen (wel playback) onze single 'Een grens is slechts een lijn', waar Clark de rol van het jonge asielzoekermeisje playbackte (en dat deed ie heeeeel goed!).

Toen zijn we met zijn allen de mensen gaan uitzwaaien met witte servetten en heb ik echt een paar keer moeten slikken en veel andere mensen ook.

Goh, ik ben in tijden niet zoveel aangeraakt, en dat is toch heel fijn, een van de fijnste dingen in het leven......(en er was zelfs een heel lief donkerharig meisje (meisje: waar ben je??) waar ik oogcontact mee had maar verder durfde ik niet en zij ook niet denk ik; zo lastig, 2 verlegen mensen). Kortom, een onvergetelijke dag....... gelukkig zijn er veel foto's gemaakt , en hebben er zelfs een paar stukjes in de krant gestaan (ja, Grace en Patty zijn natuurlijk bekend!) en is het tv-programma 'Man bijt hond' geweest om een reportage te maken over Amara, een van de grootste fans van Hertenkamp. Weer een herinnering erbij!"

 

pijltje links terug  pijltje naar boven  ga verder Hertenkamp