31 januari 2004, © de Volkskrant
Drama over obsessieve vreetzak pakt erg mager uit
Door: Marian Buijs
Eten doet hij het liefst alleen. Dan kan hij zich optimaal concentreren. Gesprekken leiden maar af. En restaurants? Nou ja, als het moet. Maar dan eet hij het meest goddelijke gerecht in zes happen op. En ziet hij een biefstuk dan denkt hij meteen aan een koe die wordt gereduceerd tot bouwstenen voor zijn lijf. 'De koe en ik worden een.'
Soms is zijn gepraat over eten bijna wellustig, alsof het een puur erotische bezigheid is. Dan weer analytisch, als hij het verteringsproces in zijn lijf tot in het kleinste detail beschrijft. Eten beheerst het leven van deze man, een computerdeskundige uit een dorpje vlakbij Lille. Hij praat nergens anders over.
Marcel heet hij, net als de acteur die hem speelt, Marcel Musters van mugmetdegoudentand. Hij praat in zichzelf en zijn monoloog wordt omkleed met reusachtige videobeelden, live en op band, van zijn gezicht, zijn lijf.
Hij haalt herinneringen op, tot op de datum nauwkeurig, die steeds uitgaan van het voedsel van dat moment. 'Ik at een kiwi toen mijn ouders vertelden dat ze gingen scheiden.' Hij vertelt hoe hij stopte met roken en veertig kilo aankwam. En weer afviel. Elk dieet kent hij op zijn duimpje.
FOOD COMA is een heel project. Bij de voorstelling hoort aflevering 11 van het engelstalige Re-Magazine, waarin deze Marcel nog eens in talloze foto's wordt afgebeeld. Daarin staat hoe ook de acteur worstelt met zijn gewicht en twintig kilo afviel. Inderdaad, je denkt nooit sterker aan eten dan wanneer je op dieet bent. Maar of het een goed idee is een voorstelling te wijden aan die eetobsessie is de vraag.
Het persoonlijke wordt tot kunstwerk verheven, daar hield mugmetdegoudentand altijd al van. Maar in FOOD COMA gaat dat persoonlijke niet erg diep. Veel meer dan een aardigheidje is het inhoudelijk niet. En dat terwijl er veel uit de kast is gehaald. Ton Kas van KADEWE (voorheen Kas & De Wolf) bedient de techniek, als zwijgende medespeler op het toneel. De video, het tijdschrift: het lijkt alsof de aanwezigheid van een vlo tot een olifant wordt opgeblazen.
Helemaal aan het slot klinkt er even iets door van de oorzaak van al dit gevreet. In twee zinnen zegt deze Marcel hoe hij steeds weer dat babietje wordt dat gerustgesteld werd door het eten dat zijn moeder hem gaf. Hij gaat de hele weg terug. Maar die draai aan het slot is wel erg mager. En zeker te weinig om al deze pretenties te rechtvaardigen.
FOOD COMA door mugmetdegoudentand en KADEWE. Toneelschuur Haarlem, 29 januari. T/m 31-1. Tournee.
terug
FOOD COMA