26 februari 2004, © de Stentor
Onsmakelijke voorstelling over eten
Door: Sandra Bos
Bijzondere aandacht mag de theatermonoloog FOOD COMA hebben, morgenavond te zien in Theater Bouwkunde in Deventer. Het is geen mooie voorstelling. Integendeel, ze is bloedsaai. Wat de acteur vertelt is walgelijk, onsmakelijk en niet prettig. En toch fascineert Marcel Musters, de acteur.
Zijn mond is het middelpunt van zijn hele wezen, vanwege die andere functie: het verorberen van voedsel. Marcel, gespeeld door Marcel Musters, is een 44-jarige vertegenwoordiger uit Wavin met een merkwaardige relatie tot eten. Het lijkt of hij voortdurend onderzoek pleegt naar voeding, met zichzelf als proefpersoon. Hij zoekt de extremen van smaak op, verdiept zich in het spijsverteringssysteem, de gezondheidsaspecten van voedsel en het effect van diëten. Hij heeft een fotografisch geheugen voor voedsel en dist met bijna wetenschappelijke distantie het ene na het andere 'voedselgerelateerde' feit uit zijn leven op.
TAFELTJE
Tussendoor beweegt hij zich van zijn bed naar een tafeltje en weer terug naar zijn bed. FOOD COMA kwam tot stand in samenwerking met Re-Magazine, een uniek tijdschrift van vormgever Jop van Bennekom, waarin steeds één (fictief) persoon centraal staat.
Het personage Marcel ontstond uit diverse interviews met mensen (waaronder Marcel Musters) over voedsel en na het lezen van een oneindige hoeveelheid boeken over eten. Behalve de monologen uit het theaterstuk, geschreven door Arnoud Holleman, bevat Re-Magazine glossy-achtige foto's van Marcel Musters als Marcel, ondermeer van Inez van Lamsweerde en Vivianne Sassen. Het publiek krijgt dit tijdschrift na de voorstelling.
Deze samenwerking tussen theater en tijdschrift levert een interessant resultaat op. Ton Kas en Marcel Musters, die FOOD COMA samen maakten, hebben het gebruikelijke concept van een theatermonoloog helemaal losgelaten. Er is geen sprake van een spanningsboog en veel theaterwetten worden met voeten getreden. In het halfduister murmelt Musters zijn bekentenissen, vaak met zijn rug naar het publiek. Op een geplooid wit achterdoek zijn korrelige opnamen van hem te zien vanuit diverse standpunten.
Meestal in real time, maar soms worden de projecties gebruikt om een extra dimensie toe te voegen, bijvoorbeeld door Musters naakt en in foetushouding af te beelden als hij vertelt over zijn eerste voedsel, moedermelk. Het decor is een grijs multifunctioneel meubel, met een bed voor Musters en aan de achterkant een werkhoek voor Kas, die plaatjes draait en de beelden mixt. Het is op z'n minst een ervaring die je zou moeten proeven. Het publiek zit in de duistere sfeer zo dicht op de huid van de acteur dat niet alleen het eten, maar ook de voorstelling iets experiment-achtigs krijgt. Wie zich niet met hem identificeert wordt telkens weer over het randje geduwd. Eten moeten we immers allemaal, maar dit gaat verder. Véél verder.
Marcel Musters en Ton Kas: FOOD COMA. Theater Bouwkunde, Deventer, 27/2.
terug
FOOD COMA