31 januari 2004, © Brabants Dagblad
Bizarre bekentenissen over voedsel
in FOOD COMA
Door: DOOR Isabelle Savelkoul
Het gaat hem niet om lekker eten, 'lekker alleen is niet genoeg', hij wil zoveel mogelijk zintuiglijke ervaringen opdoen via voedsel. In FOOD COMA, een samenwerking tussen mugmetdegoudentand (Marcel Musters) en KADEWE (Ton Kas), vertelt de zwaarlijvige 'Marcel' over zijn verhouding tot voedsel. Op een schaars verlicht toneel fluistert Marcel Musters zijn publiek in trance met de bizarre bekentenissen van zijn personage.
Hij smakt, slikt, zucht en kauwt voortdurend tijdens het praten, alsof hij de woorden consumeert. Zijn mond is het middelpunt van zijn hele wezen, vanwege die andere functie: het verorberen van voedsel. 'Marcel', gespeeld door Marcel Musters, is een 44-jarige vertegenwoordiger uit Wavin met een merkwaardige relatie tot eten. Het lijkt of hij voortdurend onderzoek pleegt naar alle aspecten van voeding, met zichzelf als proefpersoon. Hij zoekt de extremen van smaak op, verdiept zich in het spijsverteringssysteem, de gezondheidsaspecten van voedsel en het effect van diëten. Hij heeft een fotografisch geheugen voor voedsel en dist met een bijna wetenschappelijke distantie het ene na het andere 'voedselgerelateerde' feit uit zijn leven op.
FOOD COMA kwam tot stand in samenwerking met Re-Magazine, een uniek tijdschrift van vormgever Jop van Bennekom, waarin steeds één (fictief) persoon centraal staat. Het personage 'Marcel' ontstond uit diverse interviews met mensen (waaronder Marcel Musters) over voedsel en na het lezen van een oneindige hoeveelheid boeken over eten. Behalve de monologen uit het theaterstuk, geschreven door Arnoud Holleman, bevat Re-Magazine prachtige foto's van Marcel Musters als 'Marcel', ondermeer van Inez van Lamsweerde en Vivianne Sassen. Het publiek van FOOD COMA krijgt dit tijdschrift na afloop van de voorstelling.
Deze samenwerking tussen theater en (wel zeer bijzonder) tijdschrift levert een interessant resultaat op. Ton Kas en Marcel Musters, die FOOD COMA samen maakten, hebben het gebruikelijke concept van een theatermonoloog helemaal losgelaten. Er is geen sprake van een spanningsboog en veel 'theaterwetten' worden met voeten getreden. In het halfduister murmelt Musters zijn confessies, vaak met zijn rug naar het publiek. Op een geplooid wit achterdoek zijn korrelige opnames van hem te zien vanuit diverse standpunten. Meestal in real time, maar soms worden de projecties gebruikt om een extra dimensie toe te voegen, bijvoorbeeld door Musters naakt en in foetushouding af te beelden als hij vertelt over zijn eerste voedsel, moedermelk. Het decor is een grijs multifunctioneel meubel, met een bed voor Musters en aan de achterkant een werkhoek voor Kas, die plaatjes draait en de beelden mixt.
Het effect van het gedempte licht, gedempte geluid en de vage beelden is dat je heel dicht op de huid van deze 'Marcel' komt te zitten. De ratio wordt uitgeschakeld, de bekentenissen van het personage raken op een ander niveau. Soms is het grappig, soms obsceen, soms bijna erotisch, maar steeds is er dat lichte roesje. FOOD COMA bewerkstelligt daarmee de gemoedstoestand waar de titel aan refereert: het rozige gevoel dat je soms kunt hebben na een stevige maaltijd. Knap gemaakt, boeiend om te ervaren.
FOOD COMA door mugmetdegoudentand/KADEWE. Gezien op donderdag 29 januari Toneelschuur Haarlem. Nog te zien op 4 feb. Theater Bis Den Bosch, 18 feb. Chassé Theater breda, 27 feb. De Vorst Tilburg.
terug
FOOD COMA