mugmetdegoudentand

 
mugmetdegoudentand actueel projecten | werkwijze | mugweb | te koop | reacties | contact
niks
de straat

vier collectieve initiatieven voor het Steigereiland op IJburg

de grond
de keet

 

plan

1 woningen, plan, verwachte huishoudens
2 het stiltehotel, plan, initiatiefnemers
3 atelierwoningen, plan, initiatiefnemers
4 werkgebouw 11, plan
slot

 

de straat in de pers

 

interviews

Germaine Kruip
Hans Christiaan Klasema
Marcel Musters
Marcel Elsenaar
Johan v. d. Woel
Joan Nederlof
Frans-Josef v. Nispen
Ton Kas

 

de straat

vier collectieve initiatieven voor het Steigereiland op IJburg


Inleiding

Bij onszelf en bij veel mensen om ons heen constateren we een behoefte om onze samenleving aan te passen aan de persoonlijke omstandigheden en zo de kwaliteit van ons leven te verbeteren. Er wordt vaak gesproken van een 'maakbare' samenleving. Of dat nu waar is of niet: op het gebied van wonen zetten we nog maar weinig naar onze eigen hand.

De manier waarop nu nieuwe buurten worden gebouwd en het toekomstvisioen van een maatschappij zonder zorg zijn de belangrijkste motivaties om een plan op te stellen voor een meer sociale manier van wonen en werken. Het doel van het project is een woon/werk/leef omgeving op het Steigereiland van IJburg, waarbinnen creativiteit op alle levensniveau's de ruimte krijgt.

In vier op zichzelf staande collectieve initiatieven krijgt de vierdeling wonen, werken, zorg en vrije tijd telkens een eigen samenstelling en een eigen accent. Het gemeenschappelijke element is autonomie gekoppeld aan betrokkenheid. Vanuit eigenheid ontstaat de mogelijkheid voor zorg in brede zin: zorg voor recreatie, voor theater, voor kunst, voor fitness, voor stilte, voor gehandicapten, voor een gemeenschappelijke tuin, voor elkaar, voor de buurt, voor jezelf.

Initiatiefnemers Marcel Musters, Joan Nederlof en Christiaan Klasema kennen elkaar van theatergroep mugmetdegoudentand. Ze zijn, na een tiental jaren theater gemaakt te hebben, ieder hun eigen weg gegaan. De één heeft vijf jaar in een benedictijner klooster geleefd, de ander is moeder geworden en gaan schrijven en de derde heeft doorgewerkt in theater en televisie. Ze hebben wel contact gehouden en nu een plan ontwikkeld dat vorm geeft aan hun toekomst. "We willen op een plek bij elkaar in de buurt wonen zodat we voor elkaar kunnen zorgen. Nu, maar ook later als we ouder zijn. We willen meeleven met de kinderen die geboren worden, wonen in de buurt van allerlei vrienden en kennissen en van mensen die dat zouden kunnen worden; op een plek die de mogelijkheid geeft bijzondere dingen te ondernemen".

Marjolijn Rosendaal werkt als styliste en producente al jarenlang bij de Mug. Zij is vanaf het begin betrokken bij het project, heeft interviews afgenomen met de initiatiefnemers en verzorgt samen met Joan de tekst over de woningen. Germaine Kruip is vanaf 1990 betrokken bij de groep en heeft via de beeldende kunst een eigen gezichtspunt ontwikkeld op de groep en op het project. Als vertegenwoordigster van een jongere generatie organiseert zij de atelierwoningen. Beeldend kunstenaar Johan van der Woel richt zich vooral op de werkplaatsen en de zorg. Ton Kas is theatermaker van dezelfde generatie als de Mug en wil een verband aangaan met Marcel op het gebied van wonen en werken. Theoloog, docent godsdienst en manager Marcel Elsenaar initieert het Stiltehotel. Frans-Jozef van Nispen tenslotte begeleidt vanuit zijn achtergrond in de antroposofische zorg het zorgdeel van het project.
de straat

de grond

Eigenlijk begint dit verhaal tien jaar geleden toen Marcel ergens in de stad een vergeten nieuwbouwstraat wilde kopen en die geheel naar eigen wens opnieuw inrichten. Een aantal mensen zou zich daar bijvoegen. Christiaan (toen nog Hans) zou de tuin doen, wat om het huis scharrelen, voor de kinderen zorgen en toch tijd en ruimte overhouden om zo nu en dan projecten buitenshuis te doen. De tuin langs het huis zou het verbindend element zijn.

Het plan dat we nu inleveren is veel omvangrijker geworden. Ieder van ons is een personage in zijn eigen verhaal. Ieder heeft zijn eigen behoeftes en condities. Toch blijft de basisgedachte van het plan dezelfde: de wens om op een meer sociale manier te wonen en te werken. De tuin, de restruimte blijft het verbindend element.

Voor Christiaan Klasema, is de grond, de ruimte die je kan inrichten, de essentie van dit plan. De 'stiltetuin' die hij gemaakt heeft in de rosse buurt in Amsterdam, de 'kleituin' in Friesland en de 'tuin van dankbaarheid' in het klooster in Limburg hebben hem geleerd hoe je vanuit een omsloten stuk grond in contact kan komen met de natuur, met jezelf en met anderen. De tuin als decor voor lering, bezinning en genot.
de straat

de keet

In een bootje hebben we vanuit de stad een tocht gemaakt naar het opgespoten land van IJburg, een wild en open terrein dat nog geen geschiedenis heeft. We hebben een aanvraag ingediend bij de gemeente om een keet te mogen plaatsen op het zand van IJburg. Vanuit deze 'Keet' willen we in een vroeg stadium met behulp van experts een planologie ontwikkelen die toegesneden is op de plek zelf. De Keet zou zijn bestemming kunnen vinden als centrum van het uiteindelijke complex.

Deze tweedehands bouwkeet moet verplaatsbaar zijn in verband met de wisselende omstandigheden tijdens het bouwproces. Voordat we in een volgende fase het project in vorm gaan vertalen, beperken we ons in deze aanvraag tot het uitstippelen van een route om de inhoud van het plan te beschrijven om tot die vorm te komen. Alle ontwikkelingen aangaande het terrein en het totale concept van de Straat kunnen in de Keet van nabij worden beleefd. Ze worden geëxposeerd en inzichtelijk gemaakt, zodat we samen met de Gemeente Amsterdam en andere betrokkenen daarover in dialoog kunnen treden.
pijltje links terug  pijltje naar boven  ga verder plan