Uit het Dagboek van Margriet de Koning, parkmanager De Roompot
Ik weet niet waar m'n hoofd staat.
Ik loop de laatste dagen van de ene bestuursvergadering naar de andere. Dan zijn er nog talloze vernissages, happy hours, de golf en de bridge.
En dat allemaal binnen een tijdsbestek waarin er minimaal 36 uur in een dag zouden moeten zitten.
Weer een burn-out op het werk.
Ik nam het vandaag dus even over en meteen kreeg ik te maken met een organisatieprobleem, nota bene door een planning die uit m'n eigen koker komt !
De nieuwe plattegronden waar ik me zo voor heb ingezet bij die laatste vergadering deugen niet. Ik liep totaal de verkeerde kant op. Wel erg naar want de filmploeg van
"Tegenlicht " was er net.
Morgen weer uittesten. Misschien zijn die plattegronden wel goed en was ik gewoon nerveus.
Huisje 25 lekt ! Heel vervelend allemaal want 1 t/m 30 zijn vorige week door en door gecontroleerd. Hopelijk blijft het droog. dat scheelt. Maar ja, dat is weer funest voor de tuintjes. Zo blijft het een delicate balance met die huisjes. En je wilt toch dat alles er goed bijstaat. Ik heb er meer dan een dagtaak aan.
Misschien moet ik niet elke week bridgen. Mijn vader zei het ook: zo'n drive blijft de hele nacht in je hoofd zitten. Je wordt er doodmoe wakker van. Het kost me de laatste weken ook heel veel moeite om me te concentreren. Vroeger snapte ik Dirk precies met bieden, maar de laatste tijd lijkt het wel of we helemaal geen goeie kaart meer krijgen.
En volgens mij hebben Jaap en Carla een seinsysteem waar ik nog niet achter ben. Volgende keer goed op ze letten.
Ruzie met AnnaBeth. Dat zat er al een maand aan te komen, maar gisteren barstte de bom. Ik heb haar willens en wetens geen uitnodiging gestuurd voor het lustrum van de tennisvereniging. Ik vind het bespottelijk dat iemand lid wordt en voorts geen balletje slaat. Zo kan ik het ook !
Ik heb het gwoon tegen haar gezegd en toen werd de hoorn op de haak gesmeten. Net goed. En ze kijkt me ook te vaak en te lang naar Dirk.
Net in de e-mail gekeken.
Toch nog een lichtpuntje : Floris-Jan gaat toch afstuderen ! Dit jaar nog.
Het werd tijd. Ik ben nu zo blij dat ik erop aangedrongen heb bij Dirk om dat joch eens goed de waarheid te vertellen. Dat komt maar thuis met vuil wasgoed, plundert je koelkast en of je dan ook nog wat cash voor hem hebt voor een leuke avond. En studieresultaten ho maar.
Je schrikt je wild als je die acceptgiro voor het collegegeld ziet.
En dan die aan-uit relatie met die Antoinette.
Enfin, misschien heeft ze wel de hand in dat plotselinge afstuderen.
Had ik ook bij Dirk.
Count your blessings, Margriet !
|