Uit " Het Dagboek van Margriet de Koning, buurvrouw van hobbyboer Willem Ham"
Wat een prachtige dag ! Echt lente.De zon schijnt, alleen hier en daar een witte, hoge wolk in de blauwe lucht. Bloesems geuren. De kat heeft gejongd op de mat en nu liggen ze allemaal gezellig in een kartonnen doos met een oude badhanddoek bij hun moeder.
Wat mooi, dat prille, jonge leven.
Ja, bij mij thuis iser geen vuiltje aan de lucht.
Ik hoef dat jonge spul niet in een speciaal daarvoor bestemde krat als grof vuil aan de weg te zetten.
Dat is bij buurman Willem wel anders. Daar pakken zich donkere wolken samen boven het lentegeluk.
Hij heeft een miniboederij. Helemaal zelf opgezet. Compleet met Jacobsschapen, eenden, ganzen, pauwen en noem maar op. Enfin, je raadt het al : het gevogelte wordt in verband met de vogelpest met ruiming bedreigd.
Daar komt nog bij dat Willem over een paar dagen een behoorlijk pittige operatie moet ondergaan. Wie let er dan op de dieren ? En wie behoedt ze voor een wisse dood ?
De hele nacht liggen woelen.
Dirk - m'n vriend - wordt er gek van. " Als je er dan zo veel aan gelegen ligt, waarom ga je dan niet naar Willem toe en zeg je dat jij wel op die dieren wilt passen ?" Natuurlijk wil ik dat ! Ik heb alleen geen verstand van dieren en wat moet ik in godsnaam doen als die opruimingsdienst op de stoep staat?
" Dat bespreek je maar met Willem, " zegt Dirk.
Ik kijk op de wekker : 03:17. Ik besuit om morgen naar Willem te gaan en hulp te bieden.
Willem kan wel wat hulp gebruiken. Het voeren van de dieren valt mee.
Ik was een beetje beducht voor die aparte schapen met nota bene vier horens. Ik was bang dat ze tegen me aan zouden lopen, maar nee, ze zijn heel gedwee.
Ik denk dat ik het de komende dagen wel red. Ik gooi een een paar heel gesneden volkoren broden naar ze toe en knabbelen maar.
Het is voorjaar en de dieren halen zelf ook veel uit de natuur.
We zijn niet alleen in onze strijd !
De Partij van de Dieren komt aktie voeren en de dames van de Stichting Kerk en Dier komen vanmiddag ook.
Hartverwarmend en heel fijn om te weten dat je er niet alleen voor staat.
Ik vind het fijn voor Willem. Hij staat helemaal in het middelpunt van de belangstelling. Maar hij wordt ook een beetje wit om zijn neus. Wat wil je ook. Hij heeft zorgen en is ook geen 18 meer. Het wordt een beetje te druk voor hem.
Nog een hele tijd gepraat met de dames van de Stichting Kerk en Dier over het paradijs. Ze zeiden dat het paradijs ons is toegezegd.
Aan die gedachte houd ik me vast als ik 's nachts toch weer wakker lig en aan die dieren denk.
terug
volgende