26 mei 1999
Benefiet: gezellige postmoderne kul
door Mark Roos
Festival a/d Werf, Benefiet van Mug Met De Gouden Tand is vandaag om 20.00 uur voor het laatst te zien in het Jacobitheater.
Een gorilla die een paringsdans doet met een zitelement, een reportage uit een dierenasielzoekerscentrum, wetenswaardigheden over het voortplantingsgedrag vaan de bidsprinkhaan, de wandluis en de teek, het operafragment van de week en enkele gezellige staaltjes van community-singing; dat zijn de hoofdingrediënten van de voorstelling Benefiet van Mug Met De Gouden Tand.
In Benefiet spelen Pia (Marjan Luif) en Roy Blanchard (Marcel Musters) de hoofdrollen. Als moeder en zoon presenteren ze een benefietprogramma dat wordt uitgezonden op de Tilburgse zender Radio Blanchard. Het publiek is getuige van de uitzending, die wordt ingeleid door een documentaire van Michiel van Erp, waarin de twee een dierencrematorium en een dierenparagnost bezoeken. Met de radio-uitzending, een idee dat ontstaan is na het overlijden van hun hond Joepie, willen Roy en Pia geld ophalen voor een goed dierendoel, in dit geval een asielzoekerscentrum waar onderzocht en beoordeeld wordt of mishandelde dieren asiel krijgen of 'keihard teruggestuurd worden naar hun baasje'.
Afgelopen weekend presenteerden de twee een live talkshow in de festivaltent op de Neude, waarin ze op hilarische wijze festivalbezoekers en regisseurs ondervraagden, afgewisseld met liedje uit Benefiet. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die live-uitvoering vermakelijker was dan de voorgekookte theaterversie van gisteren. Al was het alleen maar omdat Luif en Musters heel goed kunnen improviseren en in kunnen spelen op onverwachte gebeurtenissen in de nabije omgeving. En een talkshow met gasten, in de buitenlucht is wat dat betreft een meer dankbare omgeving dan een theater met planten, spiegels, een glitterbol aan het plafond en een afwachtend publiek op stoelen. Eigenlijk is Benefiet een vreemde eend in de festivalbijt. Het merendeel van het aanbod van Festival a/d Werf dit jaar is documentaire-achtig, uit het leven gegrepen, serieus bedoeld en tot nadenken stemmend. Dat geldt zowel voor de ontroerende spectaculaire, prachtige Vlaamse dansvoorstelling. Iets op Bach als voor de wat soberder voorstellingen als Renate Zentschnigs Vol Van Liefde en Oud Vel van Mechtild Prins, waarvan je zou kunnen zeggen dat ze uitersten in het festivalaanbod vertegenwoordigen. In Benefiet regeren de typetjes en de pret. Pia leest een dierengedicht voor ('We slaan de handen in elkaar/Mensen geef de dieren toekomst/En maak ze niet alleen maar klaar'), Roy zingt zijn Frogeriaanse zwijmelliedje Zin In Jou (Ik Lust Je Helemaal Rauw) dat het bijna tot de top 40 schopte, Pia rapt zo verveeld mogelijk in het levensmoeie liedje Ik Heb Helemaal Nergens Trek In en het publiek mag meezingen in een canon. Eén van de hoogtepunten in de show is Musters versie van Queens Bohémian Rapsody, waarin hij een even onbeholpen als komische persiflage doet op Freddie Mercury.
Benefiet dat een spin off is van vorige voorstellingen In De Rui en Pia En Roy In Concert, zal voor Mug Met De Gouden Tand niet meer zijn dan een leuk tussendoortje. Het spel is bij vlagen briljant en de humor aanstekelijk. Het is een gezellig soort postmoderne kul, die doet verlangen naar dat volgende zomerfestival De Parade dat in dit soort voorstellingen gespecialiseerd is.
terug
BENEFIET